بین شعله،شاخه ی طوباست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
زیر دست و پا، گل طاهاست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
پابه ماهی را به جرم حبّ حیدر می زنند
خانه ی عصمت پراز اعداءست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
میخ داغ درب بیت الله بین سینه ی
حضرت صدیّقه ی کبراست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
بازوی حبل المتین، بین طناب بغض رفت
بین دشمن، مرتضی تنهاست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
یک نفر با تازیانه، دیگری با یک غلاف
قصد آن ها کشتن زهراست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
در میان دوزخ اهل سقیفه بر سر
غصب حقّ مرتضی دعواست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
حضرت خیرالنساء در کوچه شد نقش زمین
کوچه غرق ناله ی مولاست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
در حجابی از نقاب درد، نیلی و کبود
صورت انسیة الحوراست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
مقصد هر شعله ی بیت امیرالمؤمنین
خیمه ها در عصر عاشوراست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
بر عبایی که علی روی سر زهرا نهاد
ارباً اربا اکبر لیلاست ؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
شد سه شعبه میخ در، آماجگاهش کربلا
حنجر شش ماهه ی رعناست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم
در مدینه مادری، در کربلا فرزند او
بین مقتل زیر دست و پاست؛ أَیْنَ الْمُنتَقِم