نشان حضرت

فِراق روی دلارام از جوانی پُرس
نشان حضرت او را ز مهربانی پرس

صبا به محضر او چون رسی به شوق و ادب
کجا غنوده مَه چارده؟ نشانی پرس

مباد سر بکشد غیر، بُقعه‌ی خضرا
ز کوچه باغِ نظر کرده پس نهانی پرس

چه چشم‌ها به درِ انتظار او خشکید!
ورود قافله را بهر مژدگانی پرس

ز چنگِ دیوِ ستم کی توان رهایی یافت؟
طلوع روح عدالت به زندگانی پرس

چه قرن‌هاست که بُوَد قبر مادرش پنهان!
نشانه‌ای ز مزار قد کمانی پرس

کدام جمعه کند رونمایی آن خورشید؟
به کعبه تکیه زند ماه آسمانی پرس

ز خیلِ منتظران شیعه و دگر ادیان
همایش همه مردم شود جهانی پرس

جِنان شود همه گیتی و خلق می‌آیند
به خیر مَقدم او بهر گل فِشانی پرس

دگر نگویمت از چه بپرس یا که نپرس
بدان غنیمت و هر چه می‌توانی پرس…

#امام_عصر علیه‌السّلام
#سید_مهدی_صدرالحفاظی

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا